Vertrouwenspersonen

IJsster-leden moeten in alle opzichten met plezier kunnen sporten in een omgeving waarin zij zich veilig voelen. Hierbinnen passen geen ongewenste omgangsvormen, zoals pestgedrag, agressie, discriminatie en seksuele intimidatie. Onze leden zijn zich daar goed van bewust.

Desondanks kan het voorkomen dat iemand grensoverschrijdend gedrag ervaart. Om hem of haar bij deze klacht goede ondersteuning te bieden, heeft De IJsster twee vertrouwenspersonen, Anneke Hofstra en Albert Kingma. Zij vormen het aanspreekpunt voor leden, ouders en vrijwilligers die te maken hebben gekregen met ongewenste omgangsvormen door andere leden of personen die in nauwe relatie staan tot de vereniging.

De vertrouwenspersoon neemt vragen, klachten en meldingen in behandeling door:

  •  te luisteren naar de zorg, klacht of het probleem;
  •  na te gaan of bemiddeling mogelijk is;
  •  in samenspraak met de persoon te bepalen welke stappen moeten worden ondernomen;
  •  eventueel actief te bemiddelen of te zoeken naar een oplossing;
  •  eventueel door te verwijzen naar hulpverlening.

Het indienen van een klacht moet volkomen drempelvrij zijn. Uiteraard heeft de vertrouwenspersoon dan ook absolute geheimhoudingsplicht. Tenzij dit expliciet met het betreffende lid wordt afgesproken, zal niemand binnen of buiten de vereniging worden geïnformeerd over de klacht en de betrokkenen. Vertrouwenspersonen voor De IJsster zijn Anneke Hofstra en Albert Kingma. Klik hier voor hun contactgegevens.

 

Anneke HofstraMijn naam is Anneke Hofstra en ik ben een van de weinige IJsster-leden die niet schaatsen. Ik ben ooit bij De IJsster terecht gekomen via Henk Bakker die toen voorzitter was van de club (±1985). We hadden nog wel eens natuurijs en ik keek met jaloerse blikken naar mensen die toertochten reden. Zelf kwam ik niet verder dan IJlst of hooguit Heeg.
Er wordt wel gezegd dat je op volwassen leeftijd nog veel sporten kunt leren - zoals zwemmen, tennissen en dergelijke - maar dat je schaatsen gewoon moest kunnen. Gelukkig bleek dat niet waar. Henk hij stelde voor om het eens te proberen bij de IJsster en ik heb dat seizoen veel geleerd van trainer Piet Gemser. Natuurlijk bleef ik wel 'het kneusje' van de groep.
Helaas had ik de daaropvolgende jaren geen tijd meer in verband met studie en werk. Wel ben ik lid gebleven en heb ik jaren meegefietst op maandagavond meegedaan aan de zaaltrainingen. Er kwam nog een onderbreking van een aantal jaar tussen maar toen ik daarna weer op de training verscheen was het echt 'thuiskomen'.

Vluchtelingenwerk

Na mijn werkzame leven, in de fotohandel en fotografie, ben ik in het vrijwilligerswerk terecht gekomen, onder andere bij Verpleeghuis De Ielânen, Antonius Ziekenhuis en Vluchtelingenwerk. Bij Vluchtelingenwerk was ik maatschappelijk begeleider en heb ik meegewerkt aan V.I.P (Vluchtelingen Investeren in Participeren) richting werk. In het kader daarvan heb ik ook diverse cursussen gevolgd, zoals coachingsvaardigheden en maatschappelijke begeleiding.

In mei werd ik benaderd door het bestuur met de vraag of ik vertrouwenspersoon wilde worden. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Het is een goede zaak dat er aandacht is voor eventuele problemen die kunnen spelen, hoe klein of groot ook. Leden en begeleiders/trainers moeten in zich in vertrouwen over alles kunnen uitspreken en zich veilig voelen bij het beoefenen van hun favoriete sport!

 

Albert KingmaIk ben Albert Kingma, geboren in Leeuwarden en opgegroeid in de Trynwâlden in Giekerk. Nabij de Bonke Feart, De Grote Wielen en bij de Rijperkerksterpolder, waar de meest avontuurlijke schaatsers de eerste streken zetten op flinterdun ijs. Dat trekt altijd weer de aandacht van Nederland. Zodra het journaal of de krant dit bekend maakt, is er meteen schaatskoorts en is Friesland de beste schaatsprovincie van Nederland.

Ik leerde pas goed schaatsen op latere leeftijd, tenminste: ik was al 11. Ik was bang omdat ik het minder goed kon dan anderen, wilde vooral niet afgaan. De zachte winters van de jaren zeventig waren daar mede debet aan. Maar toen ik nieuwe Viking 1's kreeg, raakte ik verknocht! Op het goede moment was daar de juiste ondersteuning en doelmatige tips brachten mij verder.

Daarna volgende geweldige schaatsjaren. Vele kilometers gemaakt op de open baan van Thialf en op natuurijs. Steeds verder, sneller en meer. De langste legendarische tocht kwam in 1985, de Elfstedentocht van 1986 volgde en daarna nog een paar op eigen gelegenheid. En na 1997 was m'n laatste Tocht der Tochten in 2012, ook weer op eigen houtje.

Maatschappelijk werk

Na mijn studie maatschappelijk werk kwam ik terecht in Sneek. Niet alleen beroepshalve, als crisiswerker, maar ook vanwege de liefde voor het water en het weidse landschap. De Fryske traditie trok. Zeilen en schaatsen vind ik nog steeds magisch en prachtig. En fietsend de paadjes van Friesland verkennen blijft leuk.

Toen mijn vrouw en ik een huis gingen zoeken, viel het oog op Scharnegoutum. Dat werd dus huisje, beestje en boompje. Het zijn beslissingen die je leven dan verder bepalen. Ik zocht aansluiting bij De IJsster. Die club heeft mij veel leukigheid gebracht en ik heb er veel geleerd.

Mijn stelregel is: volg je hart, vertrouw op jezelf en ontdek je grenzen. Zoek steeds de goede balans. Met zoveel oren geluisterd naar het advies van de trainer, ik ging beter schaatsen, sneller. Ik heb daarnaast ook goed gekeken naar anderen, hield vol en heb mijzelf zo kunnen verbeteren. Dat was mede mogelijk dankzij een belangrijk positief klimaat, open cultuur en veiligheid. Ik mocht vallen en opstaan en dat voelde ook zo.

Maar zo’n klimaat en cultuur zijn niet altijd gegarandeerd. Laten we het daarom niet ingewikkelder maken. Onregelmatigheden, incidenten en misstappen moeten we voorkomen. En zo ben ik voor De IJsster vertrouwenscontactpersoon geworden. Wanneer je gewaarwordt dat deze belangrijke waarden wegzakken, klop dan bij mij aan. Samen kijken we naar wat er verder nodig is, in vertrouwen en volstrekte vertrouwelijkheid.